




Wie zijn wij nou?Happy Feet Doodles
Wie zijn wij? Mijn man heet Björn en ik ben Denice. En werk eigenlijk mijn hele leven al met honden. De eerste hond bij Denice thuis was een Newfoundlander, onze Tika, de liefste grote teddybeer die ik dacht ooit te gaan meemaken, tot ik de doodles tegen kwam..
Kort nadat mijn ouders een algemeen hondenpension waren gestart, (Dog’s Paradise Biezenmortel), kwam er een stagiaire bij ons en die vertelde over dat er iets van labra poedels waren en deze zouden dan anti allergeen zijn geweest. Dus mijn moeder ging diezelfde avond nog achter haar computer zitten en vond al gauw de grondlegger van de Australian Labradoodles, Tegan Park. Ik geloof dat wij binnen 6 maanden toen onze eerste Australian Labradoodle drachtig over hadden gevlogen, onze Icy. Dit was echt een nog grotere lievere teddybeer dan onze eerste hond. En daar begon dus ook mijn liefde voor de Australian Labradoodles.
Mijn ouders (Hans en Nanja van Dog’s Paradise Labradoodles), hebben mij in de afgelopen jaren (sinds 2005) alles laten zien en mee laten maken met betrekking tot de doodles. Van dekkingen tot aan bevallingen, van klanten laten zien hoe geweldig ze zijn tot aan het meegeven van die geweldige leuke pup. Ik kon niet wachten tot ik zelf ook klanten blij kon gaan maken met puppies.
Ik heb sinds een aantal jaar DoodleHairDo. Dit is een bedrijf dat vachtverzorging workshops geeft aan baasjes met doodles en waterhonden, eigenlijk alle doodle achtige. Maar stiekem waren dan de Australian Labradoodles waar ik altijd meer naartoe trok. Op dat moment wist ik het helemaal, dit is mijn ras en hier wil ik zoveel mogelijk baasjes mee blij maken.
Ook ben ik erachter gekomen door het vele workshops geven en bezig zijn met vachten dat ik alleen nog maar tegen de Australian Labradoodles kon. Dit omdat ik een honden allergie, huisstofmijt allergie en hooikoorts heb. Dus voor mij was er ook eigenlijk naast mijn liefde voor de Australian Labradoodles, geen mogelijkheid meer voor het kijken naar andere doodle rassen. Dit was het gewoon voor mij.
In 2016 beviel een van de doodles van mijn ouders, Irish, en zij kreeg 9 pupjes. Alleen waren er 8 hetzelfde qua grootte en gewicht, maar 1 was er zo groot als je duim, 1/3e van de rest van de pupjes. Zij was niet capabel om zelf te kunnen drinken, dit heb ik toen ook op mij genomen. Vanaf het moment dat zij de eerste nacht had overleeft heb ik haar elke 1,5 uur met de fles gevoed. Ook in de nacht. Zij is nu al 5 jaar en echt een mini mini gebleven. Door haar is mijn liefde voor de doodles enorm hard gegroeid.
Toen alles wat ik had opgebouwd met het kunnen overnemen van honden van mijn ouders en eerste paar jaar mooie pups te hebben gefokt en aangehouden in duigen leek te vallen. Was er toch uiteindelijk na veel ellende een sprankje hoop. Mijn Mazy had ik bij een geweldig gastgezin kunnen plaatsen en door haar en hun kon ik samen met Björn weer beginnen aan een nieuw avontuur en nieuw hoofdstuk!
Wij zijn er wel echt van overtuigd dat doordat er zoveel fokkers zijn wij echt ergens verschil moeten maken. Dus wat maakt ons echt anders?
Wij fokken echt op karakter, dit kun je ook zien omdat wij Dita uit de fokkerij hebben gehaald omdat haar karakter niet perfect was. Wij vinden alle kleuren leuk. Maar de gezondheid met het karakter staan echt op 1 bij ons.
Dus zoekt u of jullie nou ook een doodle die echt past in het gezin. Niet zo angstig is zoals de meeste doodles tegenwoordig zijn en gewoon een allemans vriendje is?
Dan bent u bij het juiste adres! En bent u altijd welkom om langs te komen om onze doodletjes te komen leren kennen en te zien hoe geweldig ze zijn!
Bent u ook zo benieuwd naar mijn doodles? Lees dan snel onder het kopje: Mijn doodles